Van historisch huisje naar hedendaags pand

Category: Editie 96

In Home Sweet Home is er plaats voor inspiratievolle woningen, opmerkelijke bouwprojecten en praktische tips om te genieten in en buiten het huis. In deze reportage is dat niet anders.  Al is er een verschil. Voor een keer nemen we je niet enkel mee in een prachtige hoeve, maar krijg je er meteen ook een toeristische tip bovenop. Gratis en voor niets. Waarom? Omdat de omgeving voor deze reportage zo tot de verbeelding spreekt dat het een zonde zou zijn om ze stil te zwijgen. Bovendien: alles wat deze woning zo geslaagd maakt, is onlosmakelijk verbonden met de historische locatie. De beschermde geschiedenis en dito uitzicht van het pand zorgden voor enkele specifieke bouwkeuzes. Benieuwd naar die locatie? Terecht. We houden je niet langer in spanning. Lissewege is de plek waar je moet zijn. Lissewege is een deelgemeente van Brugge en ligt te midden van de polders tussen Brugge centrum en Zeebrugge. Sla er gerust de toeristische gidsen
op na: Lissewege is ‘het witte dorp’. En dat mag je best letterlijk nemen. In het historische centrum daver je op kasseien en de witte werkmanshuisjes zijn er stuk voor stuk bewaard gebleven. Dit is een trip in de geschiedenis. In Lissewege lijkt de tijd te zijn stilgestaan. Alsof op elk moment de boer met zijn kar om de hoek kan verschijnen. Het is precies in dit kader waar een hedendaagse renovatie haar ware schoonheid toont. Ook al ging dat niet altijd van een leien dakje: de aanhouder wint en daar kunnen de bouwheren en bewoners maar wat over meespreken.
 
In het oog
Ruim acht jaar geleden kochten de bouwheren een vervallen woning langs het water. De kleine hoeve stelde niet veel meer voor. Een eerdere eigenaar had het pand in volle renovatie achtergelaten. Jaren verstreken en de tijd toonde zijn tanden. Het kleine huisje met achterliggende koterijen had zijn tijd gehad.  Toch toonden de grond en het pand meer dan voldoende potentieel voor de bouwheren. De ligging is dan ook idyllisch. Twee bruggetjes zorgen voor de enige toegang. Daarnaast biedt het domein genoeg ruimte voor de hobby van de bouwheer: paarden. Voor we over de uitdagingen spreken, nemen we eerst de gevel onder de loep. Houten luiken in zwart-wit op een wit gekaleide gevel en een zwarte spatrand onderaan typeren de Lisseweegse gevelarchitectuur. De gevel van de vroegere hoeve met stal aan de waterkant bleef behouden. De houten gevel-bekleding toont waar een uitbouw gerealiseerd werd. Met enkele meters tussenruimte volgt een tweede deel. Ook dit is nieuwbouw, maar is er in feite niet aan te zien. De witte gevel met zwarte accenten volgt de oude hoevestijl tot in de perfectie. Dat zie je onder andere aan de fijne uitsparingen: moderne varianten op de asemgaten die in het oorspronkelijk gedeelte aanwezig zijn. Architect Dries Bonamie: “Op basis van de bestaande gebouwen ontwierpen we een evenwichtig geheel dat in de landelijke omgeving past. Daarbij is de historische gevel af te lezen: het gekaleide gedeelte toont de historische context van de bestaande gebouwen, een nieuw gedeelte in houten gevelbekleding maakt daarin een duidelijk onderscheid. De combinatie van gekaleide muren, houten afwerking en stalen schrijnwerk behoort tot onze signatuur”
 
Keuken om te leven
Eenmaal binnen wacht een hemels klare omgeving. De ingang bevindt zich in de uitbouw aan de zijkant. De muur van de originele stal is hier zichtbaar bewaard. De toon is meteen gezet. Binnenin overheerst een combinatie tussen strakke moderne lijnen met een landelijk interieur en natuurlijke materialen zoals hout, glas, baksteen en staal. Vanuit de ruime inkomhal neemt de dame des huizes ons mee naar het epicentrum van de woning: de open leefruimte met keuken. Die bevindt zich binnen de afmetingen van de oude stal – dat zie je aan de restanten historische muren die her en der zichtbaar zijn – maar kent een mooie uitbreiding door een lichtrijke passage die rechtstreeks op de uitgebreide tuin en het zonnige terras uitkijkt. Stalen ramen met plafondhoog glas zorgen voor een overvloedige lichtinval in de centrale keuken. “Dit is mijn favoriete plek van het huis”, bekent de bouwvrouw. “Omdat we hier als gezin heel vaak vertoeven. Dit is onze centrale verzamelplek.” Architect Dries Bonamie vult aan: “In een context als deze is de invulling van een woning een puzzel waarbij de bestaande structuren de basis
vormen. Je werkt met de ruimtes die beschikbaar zijn. De grote leefkeuken is opvallend, maar die gaf ook ruimte om via de achtergevel heel wat licht binnen te trekken in de woning.”
 
Aan tafel
De keuken is zeer landelijk geïnspireerd en werd op maat ontworpen en gerealiseerd. Werkbladen in natuursteen, met daarin ook de wastafels geïntegreerd, zorgen voor een aansluitend geheel. Afwerkingen van het hout in gebroken wit met details in koperkleur benadrukken de rustgevende setting. Centraal zorgt een keukeneiland voor voldoende ruimte voor de mise-en-place, of om aan te ontbijten. In de grote leefkeuken is er plaats voor een ruime tafel, goed voor wel tien zitplaatsen. Dat is nodig, want met vijfkinderen in het gezin zit de tafel snel vol. Zeker als ook de partners van de kinderen hun benen onder tafel schuiven. De filosofie van Cottage Interior, die de keuken ontwierp en het maatwerk op ambachtelijke wijze uitvoerde, sluit perfect aan bij de visie van de gastheren. Cottage Interior zoekt steevast naar een sfeervolle combinatie tussen hedendaags comfort en authentieke traditie. Elke keuken wordt ter plaatse hand-geschilderd of handgebeitst, afhankelijk van de gekozen afwerking. Hier is geen plaats voor industriële massaproductie, wel verfijnd hand- en maatwerk dat uitblinkt in gezelligheid en oog voor detail. Dat zie je onder andere in de grote voorraadkast waarbij de deuren meteen dienstdoen als opslagruimte en waardoor elke lade altijd eenvoudig bereikbaar blijft. “Toen ik dit zag op een beurs, was ik op slag overtuigd”,herinnert de bouwvrouw zich. “Ik wou absoluut een grote, open keuken met een centrale tafel. Een aparte eetplaats wordt alleen maar gebruik om gasten te ontvangen, maar hier genieten we continu met het hele gezin van het samenzijn.”
 
Bourgondische blikvanger
Een van de blikvangers in de keuken is zonder twijfel het imposante fornuis. Lacanche, dat is de fabrikant van het fornuis, staat bekend om zijn vakmanschap. Dat is er aan te zien. Met maar liefst zes kookplaten en een ingebouwde gietijzeren coup-de-feu plaat, waar ook op kan gewokt worden, kan het fornuis met gemak voor een half-leger koken. Als je met een Lacanche kookt hoef je niet een ervaren kok te zijn, ook al is de vrouw des huizes het wel, om heerlijke voedsel voor te toveren. Lacanche, het lijkt wel een koosnaampje. De indrukwekkende instrumenten zijn in het Bourgondisch dorpje “Lacanche” handgemaakt. Zelf noemen ze de instrumenten piano’s voor gastronomen. Die benaming is niet toevallig want net als hun muzikale collega kan je het fornuis helemaal naar eigen zin en behoefte afstemmen dankzij een uitgebreide waaier aan opties, accessoires en afwerkingen. In Lissewegen koos de kok des huizes voor een zwart geëmailleerde Lacanche en messing afwerking. Met twee traditionele en een lage temperatuur oven, waar zowel slowcooking en borden warm houden mogelijk is, zijn er jaren gastronomisch plezier te voorzien. Abel Falisse, waar de bouwheren hun Lacanche bestelden, is de exclusieve invoerder in de BeLux van deze meesterwerken. Op hun site is het mogelijk om je eigen piano te configureren en zo je droomkeuken al in te beelden. Lacanche is erkend door de Franse overheid als ‘Entreprise du patrimoine vivant’. Levend erfgoed dat perfect een plaatsje vindt in een Vlaams landelijk interieur.
 
Optimaal gebruik
Naast de open leefruimte bevindt zich de eigenlijke woonkamer. Die gebruikt de oppervlakte van de oorspronkelijke hoeve. Ook de kleine kelder is er nog zichtbaar en wordt nog steeds gebruikt. Op de voutekamer is er plaats voor een thuiskantoor. Om de winter – of de frisse zomeravonden – op een gezellige manier door te komen, zorgt een grote gashaard voor de nodige sfeer. De haard is een traditioneel model met zichtbare vlammen die uit de bodem verschijnen. Trouwens, niet enkel de woonkamer is voorzien van een gashaard, ook in de open keuken flankeert een gashaard de eettafel. Ook hier gaat het om een gesloten haard, weliswaar met vlammen die geïntegreerd zijn in realistisch hout. Kwestie van op elk moment gezellig te kunnen dineren. De keuze voor een gashaard is vooral een keuze uit gebruiksgemak. Een duw op de knop en de warme gloed en sfeervolle vlammen treden binnen. Van sleuren met hout of aanmaakblokjes is hier geen sprake. Voor de keuze van de haarden ging het koppel te rade bij haarden-specialist de la Meilleure uit Maldegem. Met een ruime toonzaal biedt het bedrijf een grote keuze en heel veel inspiratie. de la Meilleure werkt op verschillende manieren. Zo zorgen ze voor een passend voorstel op basis van het plan van de architect, of biedt een eigen interieurvormgever een ontwerp voor de woning. De Maldegemse haardenexpert zorgde in Lissewege zowel voor de haarden als de plaatsing.
 
Sierlijk baden
Tot dusver de benedenverdieping. Boven, te bereiken via de inkomhal, is er plaats voor een kleine logeerkamer, twee slaapkamers met een gedeelde badkamer tussenin en de ouderlijke slaapkamer. Alle kamers zijn met elkaar verbonden via een lange hal die onder het dak loopt. Hier zorgen kleine steekvensters voor de link met het verleden. Een slimme uitsparing brengt licht die de woning betreedt op het gelijkvloerse tot in de nachthal. De ouderlijke slaapkamer geniet van een aparte ensuite badkamer. Ook hier is de stijl duidelijk: een moderne invulling van het landelijke karakter. Dat wordt in de eerste plaats zichtbaar door de plafond-hoge stalen deuren die de badkamer scheiden van de eigenlijke slaapkamer. De wastafel wordt opgesmukt door een lavabo die uitgehouwen is in natuursteen. Maar het pièce de résistance is het alleenstaande bad. Steunend op elegante leeuwenpootjes neemt het bad je mee voor een terugblik in de tijd. Bijhorend bij het bad zijn de Grohe-kranen. Afgewerkt in blinkend chroom hebben de kranen een haast zilverachtige uitstraling. In de badkamer is verder plaats voor een uitgebreide inloopdouche en een toilet dat netjes uit het zicht is geplaatst dankzij een kleine scheidingsmuur. En dan moeten we nog langs het bijgebouw. Hoewel het lijkt alsof dit een woning an sich is, biedt deze enkel plaats aan de garage en de wasplaats. Dat het gebouw gescheiden is van de rest van de woning is een puur stedenbouw-kundige beslissing. “90 procent van onze projecten gebeuren in zones met strenge voorschriften. Dat was hier niet anders, maar we zijn dat wel gewoon”, aldus de architect die overigens een slimme oplossing vond ondergronds: de woning is met de garage verbonden via de kelder.
 
Slingerende landschapstuin
Een van de overtuigende elementen van de locatie was de vrije ruimte. Tuinarchitecten en -aanleggers Bernard en Jan Vandamme gingen ermee aan de slag. “De landschapstuin gaat over in de bestaande omgeving. De focus was de integratie van de historische woning met het bestaande polderlandschap, het inpassen van praktische functies en het creëren van een onderhoudsvriendelijke tuin met wilde invloeden van de Engelse landschapsstijl”, aldus Jan. De tuin is nu twee jaar in opbouw en begint stillaan vorm te krijgen. De volgende stap is de aanleg van een organische vijver als blikvanger. “De open velden achteraan zijn omheind met wilgen. Die aanpak is ook zichtbaar in de voortuin. Een bosje maskeert achteraan de aanwezige voetbalvelden en legt de aandacht op het polderlandschap. De knusse, slingerende beplanting – een mix van wintergroene wolken, siergrassen en een variatie van vaste planten – zorgt voor ingeslotenheid in het open ontwerp van de tuin”, verduidelijkt de tuinarchitect en -aanlegger. De landschaps-tuin vloeit naadloos over in de ruime oprit die in klassieke kasseien is aangelegd. Het draagt opnieuw bij tot de historische sfeer die in het dorp overheerst en die ook mooi aanwezig is in de woning en haar omgeving.
 
Met dank aan:
www.driesbonamie.be
www.cottageinterior.be
www.abel-falisse.be
www.delameilleure.be
www.tuinenvandamme.be