Annex breit vervolg aan renovatie

Category: Editie 91

Toen we vorige keer in dit prachtige herenhuis over de vloer kwamen, was Walter Velaers van Walter Interior volop bezig met een nieuw ontwerp voor de keuken. Want die moest van de eigenares toch een stukje groter. Vandaag pronkt een zwevend mat zwart volume tegen de achtergevel. Opnieuw ontstaat er een kruisbestuiving tussen oud en nieuw: alsof het huis altijd al een annex had.
 
Ter plaatse gegoten betonnen blokken vormen een strakke trap en geven vanuit de tuin toegang tot de keuken. Toch maken we een ommetje langs de oude koetspoort en wandelen we via een klein trapje de opvallend sobere, maar warme en brede inkomhal binnen. Het is alsof je een museum binnenwandelt. Een museum vol Afrikaanse etnische kunst dan wel, want de eigenares verzamelt Afrikaanse beelden en maskers. Toegegeven: die komen perfect tot hun recht in de brede, witte gangen en in de rest van het huis. Walter Interior bedacht per ruimte enkele houten kasten, schappen en legplanken in fineer om alle kunst een eigen plek te geven.
 
Succesrecept voor leefkeuken
Wie direct na het binnenkomen links een blik werpt, ziet de nieuwe keuken.
Die is oergezellig, en ook hier werden oud en nieuw opnieuw perfect afgewogen. Pièce de résistance is de grote massieve eiken eettafel van 5,30 meter. Omdat zo’n flink uit de kluiten gewassen tafelblad in België moeilijk te vinden is, vond interieurarchitect Walter in Duitsland een eik - of zoals ze ginder wel eens zeggen: eine Eiche.
 
Terug in zijn atelier in Hoegaarden bewerkte hij het tot hoe het nu centraal in de keuken de ruimte vult. Een smeedijzeren wand verbindt het eiken tafelblad van 8 cm dik met de wastafel in het geborstelde graniet Nero Zimbabwe Black. De drie kleine smeedijzeren pootjes onderaan geven het eiken tafelblad extra steun, maar zijn ook de signatuur van interieurarchitect Walter. Een speels element.
 
De eigenares zweert bij materialen die makkelijk te onderhouden zijn. Zeker in een keuken is dat altijd mooi meegenomen. Daarom stelde Walter voor om hoofdzakelijk met twee kleuren te werken: natuurlijke eik en zwart. Naast het tafelblad kregen ook alle fronten een eiken look mee. De smeedijzeren handgrepen zorgen hier opnieuw voor een leuk, maar consequent detail.
 
Het gasfornuis van het Franse merk Lacanche – piano’s voor gastronomen - recupereerde het team van Walter Interior uit de vorige keuken. Omdat die mooi was, maar ook omdat de zwarte kleur perfect aansloot bij het kleurenpallet van de rest van de keuken: handgeschepte zwarte tegels en een zwevende smeedijzeren kast tegen de wand.
 
Het geheel rust op een ruwe Brocatelle marmeren vloer. Een handgemaakte doorkijkzonnewering in het Afrikaanse zwarthout wengé tempert tot slot het enthousiasme van de zon wanneer nodig. Ja, in deze keuken willen we onze voeten wel eens onder tafel schuiven.
 
De truc met het ambacht
Met een licht hongergevoel verlaten we de keuken en duiken we langs de hal nog eens de rest van de woning in. Want eerlijk: je krijgt er nooit genoeg van. De moulures, plafond- en sierlijsten zijn overal netjes hersteld in oorspronkelijke staat en voorzien van strakke armaturen. In afwezigheid van een goedgevulde feestdis neemt hier opnieuw een lange eiken eettafel de honneurs waar. Die blijkt ook opnieuw handgeschaafd door het team van Walter. De zwaluwstaartverbindingen om het splijten van het tafelblad tegen te gaan accentueren het handwerk.
 
De tafel komt thuis op het klassieke visgraatparket. Dat parket lijkt op het eerste gezicht nieuw geplaatst, maar ook hier haalde Walter het restauratiemateriaal boven. In de kelder krikte hij de houten vloer op met enkele stutten. Net onder de ramen plaatste Walter Interior ook houten convectorroosters. Die vervangen de oude gietijzeren radiotoren en maken de weg vrij voor hanggordijnen tot op de vloer.
 
Warm met kleine ingrepen
Op de eerste verdieping gebruikte Walter Interior het oude onderparket als vloer. Die vloer vertoont nog duidelijk sporen van vroeger - zoals nagelputjes – maar die dragen bij tot de charme van de woning. Terwijl de drie kinderkamers elk hun eigen kleuren en speelse details hebben, is de slaapkamer van de ouders overwegend wit en sober. Maar wel knus: ook hier opnieuw dezelfde hanggordijnen als beneden; inbouwspots met gouden binnenwerk zorgen voor warmer licht.
 
Details zijn geen details
Het is een citaat van designkoppel Charles & Ray Eames, maar het kon evengoed uit de mond van Walter Velaers komen. Dat hij bepaalde interieurelementen herhaalt, is absoluut doelbewust. Het creëert rust. Daarom is Walter zelf ook al 22 jaar een perfectionist in zijn job en haalt hij voor zijn opdrachtgevers alles uit de – figuurlijke - kast. Want ook dát brengt rust.
 
In de badkamer werkte hij de profielen van de glazen douchewanden weg in vloer en muur. De glazen panelen lijken zo te zweven. Een detail dat nog maar eens het detaillisme van Walter Interior bewijst. Een verdieping hoger krijgen we ook zonder sleutel toegang tot de loft. Hier een opgeknapt dakgebinte dat de strakke elementen en interieurobjecten verwelkomt. Een pikzwarte mdf-wand verbergt een badkamer, slaapkamer en bureau. Toevluchtsoord voor hardwerkende en al even hardfuivende studenten.
 
Nu het huis van a tot z onder handen genomen is, zitten de renovatiewerken er voorlopig even op. Of het huis daarom straks dienstdoet als decor voor de nieuwe film van Van Looy, durven we niet meteen zeggen. Maar een plaatje is het wel. Getekend Walter Interior.

Met dank aan:
www.walterinterior.be

fotografie : 
www.hendrikbiegs.be