Terug naar de natuur in een ultramodern jasje

Category: Editie 90


Terug naar de natuur in een ultramodern jasje
 
Architect Walter Wuyts heeft een voorliefde voor modern en dat steekt hij niet onder stoelen of banken. We volgen de architect op een rondleiding door zijn eigen ontwerp, een unieke woning gekenmerkt door goed benutte ruimte, slimme lichtinval en de alomtegenwoordigheid van water.
 
Weinig aan de buitenkant van het huis, dat iets wegheeft van een witte kubus, doet vermoeden hoeveel licht, ruimte en openheid schuilt aan de binnenkant. Hoewel … De glazen wand aan de inkomhal en de grote, vooruitstekende raampartij op de eerste verdieping, lichten al een tipje van de sluier op. 
 
Water, licht en lucht
De inkomhal, die door het glas in de vloer en de nabijheid van de zwartstalen keldertrap aanvoelt als een passerelle, weerspiegelt meteen de materialen en kleuren in de rest van het huis. De witte muren en polyurethaanvloeren, de zwarte stalen trap, de houten wand waarachter een opbergruimte en ultramodern toilet schuilgaan.... Het typeert de stijl van het huis, dat voor een aantal verrassingen zorgt.
 
Een keer de inkomhal voorbij, komen we in de imposante leef-, eet- en keukenruimte, waarbij drie elementen meteen naar voor springen: ruimte, licht en water. De dominerende ruimte, waar ook het eetgedeelte is, is open en hoog. Het glas in het plafond wordt gecombineerd met een aantal dakjes die refereren naar de industriebouw van vroeger, iets wat trouwens ook geldt voor de stalen trap. Het zijn loftachtige, magazijnachtige elementen die de architect heel bewust heeft geïntegreerd.
 
De in het oog springende witte vloer in de ruimte is het werk van Excellent Epoxyvloeren uit Genk. Zij zijn gespecialiseerd in milieuvriendelijke designvloeren. Die combinatie van design en duurzaamheid dwingt tot voortdurende innovatie, wat ook bij deze opdracht een voordeel bleek te zijn. Want het project was allesbehalve een voor de hand liggende klus, zo blijkt.
De vloer is een gietvloer uit polyurethaan, die aan een aantal voorwaarden moest voldoen, zoals lichtbestendigheid was er één van, om te vermijden dat het heldere wit zou worden aangetast door de alomtegenwoordige lichtinval in huis. De kwaliteit van de schraaplaag en van de afwerkende lak was van groot belang en bij dat alles werd rekening gehouden met mens en milieu, en dus niet alleen esthetisch en kwalitatief gekozen, maar ook ecologisch.
 
Naast de materiaalvereisten, waren andere elementen bepalend voor de manier waarop het project zou worden aangepakt. Dat het huis uit verschillende ruimtes bestaat, valt natuurlijk binnen de aard van de verwachtingen. Maar de manier waarop die ruimtes zijn ingedeeld en verbonden, springt enigszins uit de band. Split levels en loopbruggen bepalen het beeld en vanzelfsprekend betekent dat een extra uitdaging voor de vloerwerkers. Bovendien worden in het huis verschillende soorten vloer gecombineerd, zodat de witte pu-vloer naadloos moest aansluiten bij andere materialen, zoals parket en glas. Én er zaten stopcontacten in de vloer. Maar daar stopte het niet bij. Voordat de vloer kon worden gegoten, moest de ondergrond worden bijgewerkt.
Dat de samenwerking dan toch een groot succes is geworden, is volgens Bjorn Saro van Excellent te danken aan de goede communicatie met de bouwheer/architect. “Dat de bouwheer in dit geval ook de architect is, is een groot voordeel gebleken. Hij heeft zelf voor bepaalde elementen en materialen gekozen, zich helemaal bewust van de voor- en nadelen en van eventuele risico’s. Over alles kon dus openlijk worden gepraat, doorheen het hele project. Over de consequenties van bepaalde keuzes, de manier van afwerken, de inhoudelijke kwaliteit… Dat maakte het aangenaam communiceren en bovendien heeft het voor beide partijen misverstanden vermeden. Die openheid en transparantie streven wij trouwens na in al onze projecten; heldere communicatie werpt alleen maar vruchten af. Door zijn beroep en achtergrond was de bouwheer ook al met andere bedrijven in aanraking gekomen, waardoor hij kon vergelijken en bewust voor ons bedrijf kon kiezen. Ook van belang voor hem was onze afwerking en ons oog voor detail.”
 
Om de openheid van de grote leef- en eetruimte te behouden, is de slaapkamer erboven een zwevend volume, opgehangen aan het plafond. De gebruikte materialen zijn er die je ook buiten ontmoet, zoals het parket onder het eettafelgedeelte, dat naadloos aansluit op de witte vloer. Walter Wuyts: “Ik had graag parket als warm element, dat hier contrasteert met het wit. Zo komen beide materialen nog beter tot hun recht.” De industrieel aandoende zwarte stalen trap zorgt dan weer op zijn beurt voor contrast. De trap is één lange, voorgeplooide staalplaat, verstevigd met steunprofielen, opdat hij niet zou doorzakken. Onder de trap ligt een bed van dikke kiezels, waardoor buiten alweer een beetje binnen wordt.
 
Als buiten naar binnen komt
Maar nergens wordt de buitenwereld zo naar binnen getrokken als in de zitkamer. Naast de open en hoge eetruimte, lijkt de zithoek veeleer een portaal naar een meer gesloten ruimte, hoewel ook hier de plafonds hoger zijn dan gemiddeld.  Vanuit de zitkamer, met aan twee zijden een glazen wand, heb je uitzicht op de patio/het terras, en op het langwerpige zwembad dat naast de zitkamer de tuin in loopt, als een moderne slotgracht aan één kant van het huis. Hier is wat extra uitleg over de buitenconstructie op zijn plaats. Het huis bevindt zich binnen een buitenblok van ruwe
betonmuren. Het zwembad, de tuin en het terras bevinden zich dus enerzijds buiten de glaswand en het huis op zich, maar anderzijds wel binnen de beschermende betonconstructie, die het huis als een cocon afschermt van de buitenwereld. Dat maakt van de tuin enigszins een binnentuin, van het terras een patio, van het zwembad een binnenzwembad, dat zich toch buiten bevindt. Walter Wuyts: “Ik wilde water in het ontwerp, maar dan wel op zo’n manier dat ik er een heel jaar van kan genieten. Ik wilde het zwembad dus een heel jaar open laten, met proper water. Zo krijgt het een dubbele functie: het is absoluut een zwembad, diep genoeg en gefilterd. Maar tegelijk is het een waterpartij die je vanuit bijna het hele huis kunt zien, een overal aanwezig sfeerelement. ‘s Avonds wordt het verlicht met kleuren en zie je de weerspiegeling van het water op de witte betonmuren. Dat is echt mooi om te zien, het geeft zo veel leven. Ik heb dan ook bewust niet gekozen voor een open haard of cassette, dat zou dat bijzondere uitzicht alleen maar breken. Om het binnen-buitengevoel niet te verstoren, heb ik ook geen schuifdeuren geïntegreerd in de glazen wanden van de zitkamer. Ik vond het belangrijk de slanke profielen te behouden; dikke profielen zouden het zicht belemmeren en de overgang van binnen naar buiten verstoren.” Als we het over slanke profielen hebben, is de stap naar Anyway Doors niet veraf. Het bedrijf uit Massenhoven heeft ingestaan voor de deuren in de woning en ook dat was een heel bewuste keuze van de bouwheer, die zeer te vinden was voor de mogelijkheden die Anyway te bieden heeft. Anyway dankt zijn naam aan de letterlijke wendbaarheid van de deuren, waarvan zowel de scharnierzijde als de draairichting kunnen worden gewijzigd na montage.
Koen Dries van Anyway Doors: “Wat dit project voor ons anders maakte, was de lichtheid van de woning, met glazen panelen in de vloer en in het dak. Voor de deuren is ook voor glas gekozen, dat mooi moest aansluiten op de witte gietvloer. Het deed me een plezier dat de architect hier bewust gekozen heeft voor deuren met omlijsting. Tegenwoordig zijn deuren zonder omlijsting  populair, maar het werken mét is een stuk veiliger, de deur kan niet verkeerd worden ingewerkt. Bovendien is de integratie heel eenvoudig, geen van de andere aannemers hoefde met onze deuren rekening te houden. En het is minder duur. Wij zorgen voor het hele plaatje, van het gaten boren over het afkitten tot het opblinken van de deuren op het einde. Ons concept is modulair, we werken heel technisch en montagegericht. Het is dus allemaal snel gegaan, op een dag was de klus geklaard. Het was een groot voordeel dat de bouwheer zelf architect is. Hij was op de hoogte van alle voor- en nadelen en kon weloverwogen keuzes maken. Wat dit project verder bijzonder maakte, was dat veel deuren zich in een door-lopende wand bevinden. Doordat onze deuren ingebouwde handgrepen hebben, kan je de deur probleemloos tot tegen de wand openen.”
 
In het verlengde van de open eetruimte ligt de keuken, waar de witte damkap een reflectie lijkt van het eiland eronder, met een werkblad in wit composiet. Ook hier is het vele licht bepalend. Walter Wuyts: “‘s Ochtends valt de zon al binnen via het dak, maar ook: hier in huis is altijd indirecte verlichting, door het zonlicht dat op de betonnen muren valt. Ik heb de glaspartijen niet rechtstreeks naar het zuiden gericht, zodat het zonlicht geen storend element kan worden. Je kunt beter indirect zonlicht vatten.”
 
De eerste verdieping is in zekere zin een weerspiegeling van het gelijkvloers. Ook hier is het licht alomtegenwoordig en wordt er op een bijzondere manier mee gespeeld. De loopbrug bovenaan de stalen trap wordt gekenmerkt door een glazen luik in de vloer, een vreemd spiegelbeeld van de glaspartij in het dak. In combinatie met de spiegel aan de zijmuur, langswaar het licht naar binnen valt, zorgt het alweer voor een spel van onrecht-streeks licht, dat van overal lijkt te komen. In de badkamer is hetzelfde effect gecreëerd als in de zitkamer eronder. Met glas aan twee wanden, keien onder het vrijstaande bad en een onbelemmerd uitzicht naar buiten en op de waterpartij, moet je jezelf er even aan herinneren dat je nog binnen zit. En toch garandeert de badkamer totale privacy, want ook hier geniet je de bescherming van de betonnen buitenmuur. Bescherming die wordt gecombineerd met extreem veel licht en optimale openheid, het is een intrigerend concept.
 
Onze laatste stop is het kantoor van
de architect. Zoals verwacht, voeren glas en licht, ook hier de boventoon. Door zijn hogere ligging lijkt het kantoor een beetje tussen de bomen te zweven, wat een rustgevend gevoel geeft. Het kantoor biedt zicht op de straat, maar ligt - door de bomen, en de lamellen voor de ramen -  zelf wel beschut. De stalen trap die we eerder zagen als verbinding tussen het gelijkvloers en de eerste verdieping, komt hier in het klein terug tussen de split levels van het kantoor, maar dan in een witte uitvoering. Als ik buiten nog een laatste blik werp op het huis, valt mijn oog op de garagepoort. En dat is best een prestatie op zich, want, de poort is alles behalve opvallend. De sectionaalpoort van Matrix Doors uit Kontich springt immers uit de band door de manier waarop ze vlekkeloos geïntegreerd is in het geheel. Marc Nijs van Matrix: “ We hebben op vraag van de architect/ bouwheer een volledig vlakke plaat gebruikt in hetzelfde kleurenpallet als het huis, RAL 9003. Het was immers de bedoeling de poort niet te laten opvallen in het strakke geheel van de woning. De poort is opgenomen in het totaalconcept en is als het ware verborgen.” Matrix Doors heeft uitgebreide ervaring met sectionaalpoorten, zowel voor de particuliere als de industriële markt. Door die ervaring en het uitgebreide gamma, kunnen zij het model bieden dat het beste past bij een specifieke gevel. Marc Nijs: “Dat is altijd een sterk punt geweest, maar nu hebben we alweer een volgende stap gezet, we kunnen ervoor zorgen dat poort en gevel als het ware één geheel vormen. Dat valt binnen de nieuwe tak van de firma, die van de concept-gevels.” Ook voor Matrix verliep de samenwerking met de bouwheer vlot, dankzij de expertise van beide partijen. Marc Nijs: “Een goed contact met de klant is uiteraard van het grootste belang, wij halen dan ook veel uit mond-tot-mondreclame. Omdat we bepaalde waarden hooghouden: een vertrouwensrelatie met de opdrachtgever, correcte afspraken en werk dat tot in de puntjes in orde is. Dan krijg je een resultaat om trots op te zijn, zoals bij dit project.”
 
Ik had het zelf niet beter kunnen verwoorden.
 

Met de medewerking van :
 
www.architect-walterwuyts.eu
www.excellent-epoxyvloeren.be
www.anywaydoors.be
www.matrixdoors.be


foto’s : Hendrik Biegs