Ruw en natuurlijk:
een meer dan geslaagd verbouwproject

Category: Editie 103


Een dubbele renovatie, zo zou je dit verbouwproject misschien nog het best kunnen omschrijven. Ook al gaat het feitelijk om twee gebouwen die met elkaar verbonden zijn, toch is het één woonst geworden. Aan de straatkant bevond zich een typische naoorlogse woning in rode baksteen die met de jaren bruin was geworden. Daar merk je vandaag evenwel niets meer van. Het dak werd er afgehaald en binnenin werd alles gestript, enkel de indeling van de ruimtes en de raamopeningen werden behouden. Aan de achterzijde stond een mooie ouderwetse schuur die ook helemaal onder handen genomen werd. Het resultaat mag dan ook verbluffend genoemd worden. Ontdekt u maar mee...

“We waren al geruime tijd op zoek naar een schuur met oude spanten om te renoveren”, vertelt de bouwdame ons.“Dat vinden we heel mooi en dit was precies wat we in ons hoofd hadden. Bedoeling was om er een modern maar warm project van te maken. We houden van de combinatie beton, staal en hout. Misschien omschrijf je dat nog het best als ruw en natuurlijk. Onze architecte was meteen enthousiast en haar ontwerp was echt wel wat we voor ogen hadden: het bevatte alles wat we op ons lijstje hadden staan. De verbouwingen hebben redelijk wat tijd gevergd, maar dat is normaal. We doen de meeste werken namelijk zelf. Het project is dan ook nog verre van af. Er is nog heel wat te doen, zowel aan het voorste gedeelte als buiten; en ook de inrichting van de schuur is nog niet definitief. Maar we hebben geduld, we nemen onze tijd.”

Natuurlijk gevoel
Aan de voorzijde van de woning merk je niet meteen dat het om een renovatieproject gaat. Het lijkt wel alsof de zwarte blok zo werd neer gedropt, maar schijn bedriegt. De bouwdame vertelt ons hoe tevreden ze is van de keuze:“Veel mensen waren heel terughoudend tegenover het idee dat we zwart als kleur wilden, maar we zijn zo blij dat we voet bij stuk gehouden hebben. Het resultaat mag er zijn.”Veel verraadt de voorgevel niet. Je merkt niet eens dat het rechtergedeelte in feite een garagepoort is. Dat zal wel duidelijker worden wanneer de oprit geplaatst wordt. Ook de grote witte voordeur vervult haar rol nog niet, intuïtief stappen we langszij om via de andere toegangsdeur – die de twee grote delen met elkaar verbindt – de woonst te betreden. Vooraleer we binnengaan, bekijken we de oude schuur even langs buiten. De vorm en het volume werden behouden.“Op het dak hebben we houten shingles laten plaatsen”, weet de architecte ons te vertellen.“Aan de buitengevel hebben we dan weer de originele baksteen zichtbaar kunnen houden, doordat we de muren langs de binnenkant hebben geïsoleerd. Op die bakstenen is dan een witte kaleilaag gezet, die voor de nodige charme zorgt.”

Binnenkomen doen we via de grote witte deur. Wat ons onmiddellijk opvalt is de gegoten betonnen vloer. De antraciet gevlekte kleur contrasteert mooi met het strak wit plamuursel en de ingebouwde spots. We draaien rechts en na enkele stappen komen we in de volledige gerenoveerde schuur. Onze eerste indruk voelt heel natuurlijk aan: dit klopt. De schuur – als we deze nog zo mogen noemen - baadt in het licht en het ruimtelijk gevoel is meer dan aanwezig. Aan de linkerkant hebben we het keukengedeelte met een groot kookeiland. Kenmerkend zijn het betonnen werkblad dat uit één stuk bestaat en de vuren die daarin verwerkt werden, de ingebouwde dampkap die perfect opgaat in het plafond en de prachtige industriële verlichtingsarmaturen.Wat verder nog opvalt, is de keuze voor het wat ruwer fineerhout en het molenaarstrapje - op het eveneens betonnen werkblad tegen de zijmuur - dat toegang biedt tot een kleine stockeerruimte.

Typische elementen
We draaien ons om en kijken naar de eetruimte en iets verder naar de gezellige tv-hoek. Hier werd gekozen om het wat monotone volume door te breken door het geheel te verhogen. De show wordt natuurlijk gestolen door de haard die zijn centrale rol in de ruimte opeist.“Ons eerste idee was een grote witte schouw te zetten met een vuurput in de vloer”, herinnert de bouwdame zich. “Maar een haard die volledig open is, geeft toch te veel stof af en heeft heel wat minder rendement. We hebben dan voor dit hangend model gekozen dat heel mooi aansluit bij de ander gebruikte materialen. In de tussenseizoenen volstaat de gezellige warmte van de haard om ons te verwarmen, in de winter combineren we het met de vloerverwarming. Dat is ideaal voor een betonnen vloer en zo hoeven we geen radiatoren te plaatsen die visueel toch altijd storend zijn.” Achter de haard leidt een trap ons naar het bovenste gedeelte dat ingericht werd als bureel.Van hieruit heb je een mooi zicht op de gehele renovatie en weer een andere beleving doordat je uitkijkt op het originele bakstenen gedeelte boven de keuken. Deze werden gekuist en behandeld, en zorgen voor een wat ruwer effect.

Onder tussen vertelt de architecte ons nog wat meer over de renovatiewerken. “Binnenin hebben we alle tussenmuren weggehaald, enkel de buitenmuren zijn blijven staan.Wat er niet toedeed werd verwijderd, maar de typische elementen hebben we natuurlijk wel behouden. Zo zijn de spanten nog origineel en hangen ze terug op dezelfde plaats. Ze werden gerestaureerd en zijn daardoor veel dunner geworden. Een draagfunctie hebben de spanten niet meer, die wordt nu uitgeoefend door een stalen balk die in de constructie zit en dus niet zichtbaar is.Verder hebben we ruimtelijkheid gecreëerd door te spelen met niveaus en gezorgd voor een harmonische combinatie tussen oud en nieuw door het gebruik van verschillende materialen. De originele raamopeningen hebben we behouden en langs de voorzijde wat vergroot. Voor deze hebben we staal als materiaal behouden, terwijl we voor de grote schuiframen aan de achterkant gekozen hebben voor aluminium. Bedoeling was sowieso om veel licht te hebben en dat hebben we ook bereikt door bovenaan in het zijplafond aan de straatkant een raam te voorzien. Dat was toch wel een heel belangrijke ingreep in het concept. Ook hebben we ervoor geopteerd om met ledspots te werken, die voornamelijk indirect gericht zijn.”

Knipoog naar vroeger
Vanuit de schuur draaien we terug richting voorkant van de woning. Vooraleer we verder stappen, genieten we even van het zicht recht door de verschillende ruimtes en de voordeur naar een kerktoren in de verte.Van een doorkijklijn gesproken! Op weg naar de hal zijn er links en rechts nog verschillende kleine ruimtes: sanitair, was- en opbergplaats... Even verder bevinden we ons in een ruimte waar vroeger de keuken was, deze werd volledig gestript en kan later ingericht worden als bureelruimte. Hoewel de afwerking hier nog moet gebeuren, voel je zeker al het potentieel qua sfeer. Links heb je nog een doorgang naar de garage en iets verder bevinden we ons vooraan in de woning aan de brede witte voordeur. Aan wat hier de eyecatcher is, hoeven we geen seconde te twijfelen. De vloer van de firma Impermo is er eentje om u tegen te zeggen. “Het is een patroontegel die volledig van keramiek gemaakt is”, vertelt Catharina Cajot ons. “De tegel is een knipoog naar de cementtegels die je nog in oude herenhuizen terugvindt. Maar deze keramische variant is is niet-poreus, wat wel het geval is met cementtegels. Hierdoor kan er niets in de tegel doordringen en is hij dus volledig vlekvrij. De tegel in deze woning is in zwart-ecru en kreeg een matte afwerking. Het zorgt voor een retrogevoel, maar is tegelijk ook trendy en tijdloos. Deze tegels zijn de laatste jaren enorm gewild, en dat is helemaal terecht.” We nemen de trap naar boven en meteen de eerste deur links naar de badkamer. Ook hier treffen we een mooie combinatie van materialen. Het ruime ingebouwd bad en de inloopdouche bieden alle comfort dat je vandaag kan verwachten.Terug in de gang, stappen we in de dressing waar meteen het groot eiland met de speelse verlichting opvalt, ideaal om zonder zorgen het plooiwerk te doen.Vanuit de dressing kan je zowel links als rechts langs de tussenmuur naar de master bedroom die uitgeeft op de voorzijde van de woning.

Wat in de ruimtes boven opvalt – zowel in de badkamer als in de andere kamers - is de aandacht voor de raamdecoratie. Deze is van de hand van de firma Fermolux. Eefje Beckers ver telt er ons alles over: “Het bouwkoppel heeft gekozen voor zwarte matte jaloezieën, die perfect passen bij het raam zelf. Deze jaloezieën - ook weleens horizontale lamellen genoemd - werden in het raamprofiel zelf gemonteerd. Dat heeft als groot voordeel dat je op de muur zelf geen raamdecoratie hebt en het geheel daardoor veel strakker oogt. Ook blijven de jaloezieën mooi vastzitten als je het raam kantelt: de wet van de zwaartekracht wordt zo teniet gedaan. Onze jaloezieën worden altijd vervaardigd uit aluminium, de fijne latjes zijn licht gebogen zodat ze niet kunnen breken of knakken. Horizontale lamellen zijn trouwens een van de mooiste producten die er zijn, je kan ze indien gewenst ook combineren met gordijnen, waardoor het geheel wat minder strak wordt. Maar ook alleen vervullen ze perfect hun rol. Je kan er zowel je privacy als de lichtinval zelf mee bepalen doordat je de lamellen in verschillende standen kan kantellen. Zelfs overdag als ze volledig open staan, wordt de inkijk al beperkt en ’s avonds kan je ze sluiten om voor volledige privacy te zorgen. De laatste jaren hebben al onze leveranciers gesleuteld aan hun collecties, waardoor je vandaag een heel ruim aanbod hebt qua maten en kleuren. Zo zie je dat ook de wereld van jaloezieën niet stilstaat!”

Stilstaan doen we zelf ook niet. Ons bezoek van vandaag zit erop: verrassend, veelzijdig en razend interessant. Hopelijk krijgen we de kans om nog eens terug te komen als de volgende fases rond zijn.
 
www.hamblokpissens.be
www.impermo.be
www.fermolux.be